اثر تغییر ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران

محمد نوفرستی, محمدرضا بازاری اردستانی

چکیده


انفجار جمعیتی دهه ی 60، امروز جمعیت جوانی را در اختیار کشور قرار داده که عمدتاً در گروه های سنی 20 تا 29 سال قرار گرفته اند. بر اساس فرضیه ی دوران زندگی آندو- مادیگلیانی چنانچه توزیع سنی جمعیت یک کشور در حول و حوش گروه های سنی خاصی قرار گیرد، مصرف کل جامعه متأثر از این گروه های غالب خواهد بود. از طرفی تغییر در مصرف کل جامعه، تقاضای کل را تحت تأثیر قرار خواهد داد و آنگاه با استناد به نظریه ی فشار تقاضای کینز این مسئله می تواند سبب تغییر در قیمت ها و بروز تورم شود. از این رو این مقاله در صدد است با تلفیق دو نظریه ی فوق به بررسی و تحلیل اثر تغییر در ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران بپردازد. بدین منظور با استفاده از اطلاعات سری های زمانی مربوط به دوره ی 1386- 1338 و با تکیه بر تکنیک های همجمعی و روش خودرگرسیون گسترده وقفه (ARDL) به برآورد الگوی تورم پرداخته شده است. نتایج مؤید آن است که ساختار سنی جمعیت عاملی تأثیرگذار بر تورم در اقتصاد ایران است. یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در گروه های سنی 15 تا 24 سال و 55 سال به بالا سبب افزایش تورم و یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در سنین 25 تا 54 سال سبب کاهش تورم خواهد شد. از طرف گروه های سنی 39- 35 و 44- 40 سال به ترتیب بیشترین اثر را بر کاهش تورم دارند. با توجه به نتایج به دست آمده می توان انتظار داشت که طی سال های آینده با وارد شدن جمعیت جوان حال حاضر کشور به گروه های سنی بالاتر، به تدریج فشارهای تورمی از جانب جمعیت کاسته شده و تورم روندی نزولی را در پیش گیرد. طبقه بندی JEL: E31، E21، C13

واژگان کلیدی


تورم، ساختار سنی جمعیت، فرضیه ی دوران زندگی، همجمعی، الگوی خودرگرسیون گسترده وقفه (ARDL)

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.